15 . از ميان پيروان آيين يهود كسى را نمىشناسيم كه با امكان نسخ شرايع الاهى مخالفت كرده باشد ، مگر كسى كه گرفتار عناد و لجاج شده است ؛ زيرا نمىتواند انكار كند كه خداى عزّ و جل ، بنى اسرائيل را [ از مصر ] روانهء سرزمين [ تيه ] ساخت و به آنان فرمان داد كه در « بابل » اقامت كنند ، آنگاه به بازگشت به سوى بيت المقدس موظّف ساخت . و نيز نمىتواند انكار كند كه بسيارى از احكامى كه بنى اسرائيل در عصر حضرت موسى ( ع ) به آن پاىبند بودند ، مانند اهداى قربانى و ذبح حيوانات و امثال اين كارها ، امروزه بر آنان لازم نيست و فرائض دينى به خاطر وجود موانع يا پيش‌آمدن حوادث و حالت‌هاى گوناگون برداشته مىشود و منسوخ مىگردد و امكان برداشته شدن شرايع دينى به خاطر [ برخى ] عوامل و پيدايش حالت‌هاى خاص ، همانند امكان نسخ و تبديل آن احكام به احكامى ديگر است . 16 . همين گروه چنين پنداشته‌اند كه حديث صحيح حديثى است كه گروه‌هاى فراوان بىشمارى آن را نقل كرده باشند و در قياس و استدلال به كار نرفته باشد و ناقلان آن خبر به جعل آن متّهم نباشند . در رد اين سخن گفته شده است كه اگر خبرى را جماعت فراوانى نقل كرده باشند كه فاقد اين شرايط باشند ، از اتهام جعل و دروغ در امان نيستند ؛ پس چه نيازى به شرط فراوانى است در حالىكه فراوانى و عدم آن در اين‌گونه خبرها يكسان است و بطلان اين سخن پرواضح است . 4 . ( آيين مسيحيت ) 17 . عبد الله مىگويد : مسيحيان [ دربارهء مبدأ ] همرأى نيستند . گروهى از آنان يكتاپرست و گروهى سه‌گانه‌پرست‌اند . در ميان طرفداران تثليث ، گروهى پنداشته‌اند كه آفريدگار جهان سه « اقنوم » با يك ذات يگانه است ؛ پدر ، پسر و روح القدس ، و ذات يگانه همان اقنوم‌ها به صورت مبهم و پوشيده است . آنان گمان برده‌اند كه اقنوم پدر ، علت آفرينش اقنوم پسر و اقنوم روح [ القدس ]